Οι 4 πιο λάθος τρόποι να ζητήσεις συγγνώμη

Workathlon

Έχω να κάνω μια εξομολόγηση. Μερικές φορές κάνω λάθη. Είσαι σοκαρισμένος, ξέρω. Αλλά ένα γεγονός που με κάνει να νιώθω καλύτερα που αποκάλυψα  αυτό το μυστικό είναι ότι συχνά κι εσύ κάνεις λάθος. Μη νιώθεις άσχημα. Είμαστε όλοι μαζί σε αυτό.

Είναι εντάξει να κάνεις λάθος. Όταν το κάνεις, το σωστό είναι να το παραδεχτείς, να μάθεις κάτι από αυτό, να ζητήσεις συγγνώμη και να προχωρήσεις παρακάτω. Αλλά, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Αντί αυτού, η αμηχανία λόγω του λάθους και η απεγνωσμένη επιθυμία να αποφύγουμε οτιδήποτε θα μπορούσε να διαταράξει την όμορφη αρμονία της ζωής μας, μας ωθούν να απολογούμαστε συχνά με λάθος τρόπο.

Εάν δεν ξέρεις για τι πράγμα μιλάω, σου έχω μερικά παραδείγματα:

1. Λες κι εσύ απλά «Λυπάμαι» χωρίς τίποτα άλλο μετά;

Ναι, αυτό φαίνεται αντιφατικό. Μα πώς το να ζητάς συγγνώμη είναι κακό; Προφανώς δεν είναι το “Λυπάμαι” λάθος. Το λάθος βρίσκεται στο να λες αυτή τη λέξη χωρίς κανένα πλαίσιο ή σχέδια για το μέλλον.

Λυπάμαι που δεν ήρθα ποτέ στη συνάντησή μας, Γιάννη. (Σήκωμα των ώμων.)

Ω. Ευχαριστώ? Αλλά γιατί δεν εμφανίστηκες; Είσαι καλά; Δεν νόμιζες ότι είναι αρκετά σημαντικό; Δεν είναι ότι πρέπει να γνωρίζω αυτές τις πληροφορίες. Θα ζήσω και χωρίς αυτές. Αλλά η συγνώμη σου είναι πολύ πιο πιστευτή αν δώσεις περισσότερες εξηγήσεις – όπως παρακάτω:

Γιάννη, λυπάμαι πολύ που έλειψα από τη συνάντηση μας. Έχασα τελείως την αίσθηση του χρόνου, και αυτό ήταν αγενές εκ μέρους μου. Θα ήθελες να κανονίσουμε αύριο να φάμε μαζί για να συζητήσουμε ό, τι χάσαμε;

I was Wrong A spiral Notepad that has the words I was wrong over a distressed wood background

2. Υπάρχει “αλλά …” μετά τη συγγνώμη σου;

Όταν χρησιμοποιείς “αλλά” μετά από μια πρόταση, ουσιαστικά αναιρείς ό, τι είπες πριν.

Μου αρέσει πραγματικά η Ελένη, αλλά μισώ τα τζιν που φοράει.

Άρα σου αρέσει η Ελένη τόσο πολύ που προσβάλλεις τις επιλογές μόδας της; Ακούγεται σαν να μην σου αρέσει και πολύ.

Το ίδιο ισχύει και για τη συγγνώμη. Αν το συνοδεύσεις με “αλλά”, απλά αναιρείς την προσπάθεια σου να επανορθώσεις.

Λυπάμαι, αλλά αν δεν με είχε διακόψει, δεν θα τον προσέβαλα.

Με αυτή τη διατύπωση φαίνεται να κατηγορείς την κακή σου ψυχραιμία για τους κακούς τρόπους. Δεν λειτουργεί όμως έτσι. Δεν εννοώ βέβαια να μην προσπαθήσεις να εξηγήσεις γιατί έκανες λάθος, αλλά εννοώ ότι δεν πρέπει να βρίσκεις δικαιολογίες ή να κατηγορείς παράγοντες έξω από σένα.

Θα μπορούσες για παράδειγμα να πεις: Γιώργο, λυπάμαι πραγματικά που σε προσέβαλα. Μερικές φορές, αισθάνομαι ότι χάνω τη συγκέντρωση μου εύκολα, γι ‘αυτό αναστατώνομαι όταν οι άνθρωποι μιλούν πάνω μου. Αλλά αυτό δεν αποτελεί σαφώς δικαιολογία για να ενεργήσω όπως έκανα.

3. Αποφεύγεις μήπως την κατάσταση εντελώς;

Αποποίηση ευθυνών: Σε αυτό το σενάριο, δεν λες ότι λυπάσαι. Ποτέ.

Ξέρεις ότι είσαι λάθος, αλλά είσαι τόσο αμήχανος από αυτό το γεγονός, ή απλά δεν μπορείς να δεχτείς ότι ο άλλος έχει δίκιο, με αποτέλεσμα να επιλέγεις μια στάση μυστικότητας.

Ένα λάθος δεν είναι ούτε διασκεδαστικό ούτε εύκολα αντιμετωπίσιμο. Αλλά ξέρεις τι είναι χειρότερο; Όταν αποφεύγεις να βρίσκεσαι στα μίτινγκς για να μην έρθεις πρόσωπο με πρόσωπο με το άτομο στο οποίο οφείλεις να απολογηθείς. Ή όταν βάζεις το κινητό σου στο “Μην ενοχλείτε”, έτσι ώστε να μην μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί σου. Ή, όταν πέφτετε τυχαία ο ένας πάνω στον άλλον στο διάδρομο και γρήγορα αλλάζεις πορεία γιατί “ξέχασες το συρραπτικό.”

Μάντεψε όμως: Δε γίνεται να αποφεύγεις μια κατάσταση για πάντα. Επομένως, βγες μπροστά και λύσε το ζήτημα μια ώρα αρχύτερα.

4. Λες ότι είσαι ο χειρότερος όλων;

“Λυπάμαι που χάσαμε την προθεσμία. Είμαι ό, τι χειρότερο” !

Όχι δεν είσαι. Είμαι σίγουρη ότι οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν πραγματικά να το πουν αυτό είναι εκείνοι που βλέπουμε στις ειδήσεις γιατί έκαναν πραγματικά τρομερά πράγματα. Όταν λοιπόν ο τίτλος “Συνεργάτης υποβάλει έκθεση αργά” εμφανιστεί στα πρωτοσέλιδα παρακαλώ ενημερώστε με.

Το να λες ότι είσαι το χειρότερο δεν διαγράφει αυτό που συνέβη, ούτε αποδεικνύει ότι δεν θα το αφήσεις να συμβεί ξανά. Οι λέξεις απλώς κρέμονται στον αέρα, περιμένοντας κάποιον να συμφωνήσει ή να σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα για τον εαυτό σου.

Πού καταλήγουμε λοιπόν; Αναγνώρισε πότε κάνεις λάθος. Ζήτα συγγνώμη. Προχώρησε παρακάτω. Το’ χεις!